فرم درس خوندن و فلسفه ی زندگیم نسبتا خوب و مناسبه.

مشکل تو نحوه ابراز و برخوردم با دنیای بیرونه. مثلا، مسئله ای رو قراره تو یه جمعی حل کنیم. حرفی که سعی دارم بزنم همون حرفیه که نهایتا بعد از کلی بحث کردن بهش میرسن ولی نمیتونم طورب بیانش کنم که خریدار داشته باشه و بپذیرنش.

علتش رو خودم یه جورایی میدونم. خیلی زیادی انرژی نشون میدم تو روابطم با بقیه. طوری که والد سرزنشگرشون فعال میشه و کودک درونم لطمه میخوره. مدام هم موقع حرف زدن فکرم درگیر پذیرفته شدن حرفم توسط بقیست. یه کم اعتماد به نفستو ببر بالا دختر!

راه حلش رو میدونم تا حدودی. اگه هدفم رو دقیق بدونم، طبق همون رفتار میکنم. هدفم رو هنوز روراست با خودم معلوم نکردم. اگه هدفه باشه انرژیم متمرکز میشه رو اون. نه که با یه خوشی های بچه گانه و وقت تلف کن هدر بره!



تاريخ : یکشنبه ۳ اسفند ،۱۳٩۳ | ۱:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : فهیم | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.